ZAŁOŻENIA   TEORETYCZNE     

     Zajęcia z Dogoterapii sa coraz częściej stosowane, wykorzystywane i doceniane. Dogoterapia oznacza takie działanie w leczeniu i rehabilitacji, które przy pomocy psów ma na celu przywracanie zdrowia i dobrego samopoczucia wszystkim ludziom, którzy tego potrzebują - chorym, niepełnosprawnym, starszym i samotnym. Główne działanie tego rodzaju terapii kontaktowej polega na nawiązaniu psychicznej więzi ze zwierzęciem co przyspiesza leczenie i ma bardzo dobry wpływ na ogólny stan człowieka. Pomaga znosić samotność. Poprzez kontakt z psem człowiek uczy się okazywać emocje, których często się wstydzi i które ukrywa. Pies tworzy z człowiekiem wyjątkowa więź - nie ocenia, nie krytykuje. Już sama obecność psa w pobliżu daje poczucie bezpieczeństwa i komfortu. Pies pomaga w wyciszeniu się. Z badań wynika, ze u osoby zdenerwowanej w momencie kontaktu ze zwierzęciem dochodzi do zwolnienia tętna i spadku ciśnienia krwi.
Dlaczego pies - terapeuta ma takie zdolności? Po pierwsze dlatego, ze jest psem. Obraz psa kształtuje się w umyśle dziecka jako jeden z pierwszych obrazów i jest to obraz bardzo pozytywny. Nieco starsze dzieci wiedza, ze pies jest przyjacielem człowieka, ze jest wierny i oddany. Dzięki temu dążą do kontaktu z psem, wzbudza on ich ciekawość i nie boją się go. Ale nie tylko „psowatość” dogoterapeuty jest tutaj ważna. Specjalnie szkolony pies doskonale zna swoja role w kontakcie z dzieckiem. Wie jak się bawiąc, jest niezwykle cierpliwy, a dzięki pasji do pracy potrafi zachęcić do wesołej zabawy. Lecz kiedy trzeba potrafi leżeć cierpliwie aby wtulone wen dziecko mogło się wyciszyć, odreagować. Cieplno psiego ciała, miękkość jego sierści dzia³a relaksacyjnie. Poza tym opieka nad psem i pielęgnacja psa uczy dzieci odpowiedzialności. Mam nadzieje, ze Dogoterapia będzie zataczać coraz to większe kręgi wnosząc w życie potrzebujących promień nadziei.
Najczęściej stosowane sa dwa podstawowe programy Dogoterapii :
 

1. Animal Assisted Activities - AAA - „zajęcia z udziałem zwierząt”
 

Zwierzęta wraz z opiekunami odwiedzają osoby w ośrodkach leczniczych, opiekuńczych i domach prywatnych. Program wizyty w zasadzie nie jest szczegółowo zaplanowany. Celem tych wizyt jest zwykły kontakt - spotkanie ze zwierzęciem, zabawa z nim - dające chwile rozrywki i odprężenia w towarzystwie zwierzęcia. Ma on na celu dostarczenie uczestnikom grupy jak najwięcej radości i satysfakcji z obcowania z psem. Przebieg wizyty jest spontaniczny. Zajęcia „Spotkajmy się i bawmy” polegają na naturalnych relacjach miedzy uczestnikami grupy dogoterapeutycznej a psami. Psy sa dotykane, głaskane, wykonują polecenia, maja bezpośredni kontakt z ludźmi.
 

2. Animal Assisted Therapy - AAT - „terapia z udziałem zwierząt”
 

Pies odpowiednio przygotowany i wyszkolony stanowi integralna część procesu leczenia. AAT jest planowana, a celem jej jest spowodowanie poprawy w fizycznym, społecznym, emocjonalnym i poznawczym funkcjonowaniu pacjenta. Terapia może być prowadzona w różnym otoczeniu, może być grupowa lub indywidualna. Sa tu jasno określone cele i zadania dla każdego uczestnika i mierzony jest postęp w rehabilitacji. Przyk³adowo :
 

1 Wydawanie różnorodnych poleceń, określanie części ciała psa rozwija słownictwo i motywuje do mówienia.
2 Karmienie psów sucha karma ma szczególne znaczenie u osób z przykurczem dłoni. Pies pomaga wyegzekwować swobodne rozprostowanie palców. Swoim nosem i pyskiem stymulując zakończenia nerwowe dłoni wyzwala rozluźnienie mięsni.
3 Chodzenie z psem na smyczy. Szczególnie dla dzieci, które nie robią tego na co dzień jest to wielkie przeżycie. Wykonując te czynność sa tak zaaferowane, ze zapominają o własnych ograniczeniach, które często hamują ich aktywność. Dla ludzi starszych , chorych jest to motywacja do ruchu.
4 Swobodna zabawa z psem: bieganie, rzucanie piłki, głaskanie, przytulanie sa to zabawy które dają radość dziecku jednocześnie rozwijają emocjonalnie i fizycznie itp.
 

Wzajemne oddziaływanie na siebie psa i człowieka dostarczają następujących korzyści :
 

1. Rozwijanie zdolności empatii (wczuwanie się w uczucia, sposobi rozumowania i motywacji postępowania innych osób). Dziecko uczy się czytać język ciała zwierzęcia, rozumieć go. Dzięki temu dziecko staje się również bardziej otwarte na ludzi.
2. Skupienie się na świecie zewnętrznym. Osoby z niska samoocena skupione sa na sobie. Pies pomaga im skupić się na środowisku. Zamiast myśleć i mówić o sobie i swoich problemach, zaczynają interesować się światem zewnętrznym.
3. Wychowanie innej istoty.
Przez naukę opiekowania się psem dzieci mogą rozwinąć umiejętność opiekowania się inna, s³absza istota, rozwinąć poczucie odpowiedzialności za innych.
4. Relacja wzajemnego zaufania, poczucie witezi.
Pies skutecznie potrafi stworzyć kanał emocjonalny bezpiecznej komunikacji pomiędzy pacjentem i terapeutom. W warunkach terapii pies pomaga stworzyć klimat emocjonalnego bezpieczeństwa. Dzieci często przynoszą swoje uczucia na pieska.
5. Akceptacja. Pies nie ocenia tylko akceptuje bez wartościowania. Nie obchodzi go jak ktoś wygląda lub co i jak mówi. Akceptacja ze strony zwierzęcia nie jest osądzająca, jest przebaczająca i nieskomplikowana. Pies akceptuje cz³owieka takim jakim jest. A przeciecz ludzie potrzebują akceptacji.
6. Rozrywka. Zajęciom Dogoterapii zawsze towarzyszy śmiech i radość ponieważ zabawa z pieskiem jest bardzo przyjemna i dostarcza wielu wrażeń.
7. Socjalizacja - umiejętność współdziałania z innymi. Badania pokazują, ze podczas zajęć pomiędzy dzieciakami jest więcej śmiechu i interakcji niż w trakcie innej terapii lub rozrywki.
8. Stymulacja psychiczna. Następuje na skutek zwiększonej komunikacji z innymi ludźmi, nap³ywu wspomnień i rozrywki dostarczonej przez psa. W sytuacji, która jest przygnębiająca, obecność zwierząt służy rozjaśnieniu atmosfery, wnosi rozbawienie, śmiech i zabawie. Te pozytywne reakcje mogą pomoc w zmniejszeniu poczucia izolacji i wyobcowania.
9. Kontakt fizyczny, dotyk. Dla niektórych dzieci dotyk innej osoby jest trudny do zaakceptowania, ale bez wahania przytulają się, głaskają miękkie psie futro. Dotyk psa jest bezpieczny, niegroźny i przyjemny.
10. Korzyści fizjologiczne - dodatni wpływ na podstawowe funkcje organizmu. W obecności psa odprężamy się, znacznie obniża się nam ciśnienie i częstotliwość pracy serca.
 

Podsumowując Dogoterapia to radość i uśmiech, urozmaicenie życia codziennego. Pozwala zapomnieć o problemach i chorobie, poprawia komunikacje, podnosi ogólne morale, wyzwala ruch i aktywność, dodaje chęć do życia. Pies pomaga zdobyci nowych przyjaciół, ułatwia przechodzenie przez samotność, depresje i zmniejsza poziom stresu. Bardzo istotne jest, ze dzieci uczą się podczas zajęć odpowiedniego zachowania względem psów. Uczą się ,ze sa to istoty żywe a nie zabawki ,ze tak jak my odczuwaj¹ ból dlatego nie wolno bić psa, ciągnąc za ogon itp. Uczą się , ze za psa trzeba bycz odpowiedzialnym , poświęcać mu czas, bawiąc się, karmiąc, wychodzić na spacer. Podczas zajęć uczymy dzieci odpowiednich, bezpiecznych zachowań i postępowania przy spotkaniu z obcym psem.

powrót